Πάνος Κοκκινόπουλος - Όταν έκανα τα Μαύρα Μεσάνυχτα μου ερχόταν να αυτοκτονήσω από την ρουτίνα

Έχουν περάσει τρία χρόνια από την «10η Εντολή» και ήρθε η στιγμή που ο Πάνος Κοκκινόπουλος και η Frenzy Films επιστρέφουν με την νέα εβδομαδιαία σειρά «Ου φονεύσεις» στο Open Tv. Πρόκειται για 34 αυτοτελή επεισόδια με ιστορίες μυστηρίου που περιλαμβάνουν πάθη, δολοφονίες, εγκλήματα, με την ματιά του ταλαντούχου σκηνοθέτη. Ο ίδιος αναφέρει σε συνέντευξη που δίνει στο περιοδικό People και τον Μαρίνο Βυθούλκα:





«Το πρώτο επεισόδιο είναι μια σκληρή ιστορία, με μια μεγάλη ανατροπή. Δεν θέλω να πω περισσότερα, θέλω να το δείτε. Η ανάμειξή μου με την τις σειρές που αφορούν εγκλήματα, έχει ξεκινήσει από το 1992 με την Ανατομία ενός Εγκλήματος στον ΑΝΤ1. Από τότε έχουν περάσει 26 χρόνια. Μολονότι ο Κόκκινος Κύκλος, η 10ηΕντολή, ο 3ος Νόμος και το Ου φονεύσεις κινούνται γύρω από τον ίδιο βασικό άξονα (είναι πραγματικές ιστορίες, αλλαγμένες ώστε να μην θίγονται ούτε οι θύτες, αλλά ούτε και τα θύματα), προσπαθώ πάντα να κάνω κάτι διαφορετικό, διότι μετά καταντάει ρουτίνα.

Όταν έκανα τα Μαύρα Μεσάνυχτα, στον δεύτερο χρόνο μου ερχόταν να αυτοκτονήσω από την ρουτίνα. Τα αυτοτελή επεισόδια σου δίνουν την δυνατότητα  κάθε φορά να διηγείσαι μια διαφορετική ιστορία, με διαφορετικούς ηθοποιούς, ακόμα και με διαφορετική σκηνοθετική προσέγγιση. Το Ου Φονεύσεις, είναι μια σειρά διαφορετική όσον αφορά τη δραματουργία και την αισθητική της. Και όταν λέω δραματουργία, εννοώ πως δεν υπάρχουν πολλά λόγια, αφήνοντας έτσι τον θεατή να μαντέψει την εξέλιξη κάθε του επεισοδίου. Αυτόματα, το κάθε επεισόδιο γίνεται πιο κινηματογραφικό.

Όσον αφορά την αισθητική, πλέον δουλεύουμε με κινηματογραφικές κάμερες και η όλη αντιμετώπιση έχει ένα στυλιζάρισμα που δεν είχε παλιά. Η κινηματογραφική αφήγηση έχει ένα ρίσκο: Ζητάς την συμμετοχή του θεατή που δεν είναι δεδομένη στην τηλεόραση, διότι την ίδια στιγμή που είναι σπίτι του και βλέπει το επεισόδιο μπορεί να κάνει και άλλα πράγματα. Να είναι στην κουζίνα, στο μπάνιο, στο κρεβάτι, να μιλάει στο τηλέφωνο. Το Ου φονεύσεις, απαιτεί μια πιο ενεργή συμμετοχή του θεατή. Να μην σηκωθεί από τον καναπέ. Αν αυτό το καταφέρουμε, τότε θα είναι μεγάλη επιτυχία. Από εκεί και πέρα ρισκάραμε ώστε να κάνουμε κάτι καινούργιο, παίρνοντας βέβαια και το ρίσκο της αποτυχίας που μπορεί να οδηγήσει στο γκρεμό».


Στους 25 μαθητές απ΄το Σκουτάρι

Το ποτήρι δεν είναι καν μισογεμάτο. Έχει λίγο καθαρό νερό και μετά τοξικά απόβλητα και στον πάτο βούρκο.
Όμως αυτό το λίγο καθαρό νερό ήταν πάντα η ελπίδα.

Κώστας Αποστολάκης - 25 χρόνια από ένα μπουκάλι κάθε βράδυ

«Το ξενύχτι το έκοψα. Γιατί θα με έκοβε εκείνο σιγά σιγά και το έκοψα από μόνος μου. 30 χρόνια νύχτα, 25 χρόνια έπινα ένα μπουκάλι το βράδυ, χωρίς τα σφηνάκια.», εκμυστηρεύτηκε στην Σάσα Σταμάτη ο καλεσμένος της Κώστας Αποστολάκης.





«Πώς πίνετε ένα μπουκάλι ρε παιδί μου; Πως το κατεβάζετε αυτό το πράγμα; Θέλω να σου πω, επειδή είναι και πικρό», αναρωτήθηκε η παρουσιάστρια του Ooh la la.

«Έλα να σου δείξω ένα βράδυ. Πικρό ε; Σιγά σιγά δεν καταλαβαίνεις. Σε παίρνει η μπάλα σιγά σιγά. Και είναι πολύ εύκολο να γίνεις αλκοολικός, αλλά εγώ δούλευα βράδυ, είχα μαγαζί. Αλλά να σου πω κάτι; Εγώ δεν ήπια ποτέ μέρα. Για να γίνεις αλκοολικός πρέπει να πίνεις και μέρα. Εγώ δεν ήπια ποτέ πριν τις 12 το βράδυ. Πώς το έκοψα; Κόβοντας τη νύχτα. Αλλιώς δεν κόβεται. Ξέρεις γιατί; Γιατί βαριέσαι. Λες τώρα δεν περνά η ώρα. Με το αλκοόλ περνά η ώρα σφαίρα. Εν τω μεταξύ έρχεται ο άλλος και σου λέει κάτι πα..ριες, κάτι αηδίες κι εσύ τα βρίσκεις πολύ ενδιαφέροντα αυτά. Τα λεγόμενα χάμπερα. Ενώ χωρίς αλκοόλ θέλεις να τον πλακώσεις στο ξύλο. Σου λέει καλησπέρα και θέλεις να του ρίξεις μια σφαλιάρα να φύγει από τα σκαλιά.Ξέρεις τι γίνεται; Το αλκοόλ έχει ένα ιδίωμα να καλύπτει τα κόμπλεξ κατωτερότητας σου. Είναι υποκατάστατο κακής φύσεως», εξήγησε ο Κώστας Αποστολάκης.


Μαραντόνα για Μέσι: Δεν κάνεις ηγέτη κάποιον που πηγαίνει 20 φορές στην τουαλέτα πριν ένα ματς

Αν ήμουν προπονητής δεν θα τον καλούσα τώρα στην εθνική Αργεντινής, είπε ο Μαραντόνα
Έγινε και αυτό... Ο Ντιέγκο Μαραντόνα να ξεσπά απέναντι στο Λιονέλ Μέσι και να του επιτίθεται φραστικά, χαρακτηρίζοντάς τον εμμέσως πλην σαφώς «λίγο» που δεν μπορεί να αποτελέσει ηγέτη, όντας νικημένος από την πίεση που του ασκείται.