«Ο δρόμος του μεταξιού» οδηγεί στο... Μουσείο Μπενάκη



Ο Άραβας ζωγράφος Τζαμάλ εγκαινίασε την πολύ ενδιαφέρουσα έκθεσή του στο Μουσείο Μπενάκη. «Ο δρόμος του μεταξιού» και ξετυλίγει μέσα από χρώματα και παλέτες την ιστορία όχι απλώς ενός οδικού δικτύου, αλλά πολιτισμών, ανθρώπων, θρησκειών, ακριβώς εκεί όπου διασταυρώνονται αρχαίοι πολιτισμοί.


«Ο δρόμος του μεταξιού» έχει εμπνεύσει όλες τις τέχνες. Η γοητεία του μεταξιού, το άρωμα των μπαχαρικών, η αισθητική της πορσελάνης, το χαρτί, έφτασαν στον πολιτισμό μας μέσα από τον δύσβατο αυτό δρόμο, που υπήρξε το οδικό δίκτυο μεταξύ της Κίνας και όλων των κρατών που βρίσκονται δυτικά και νότιά της. Πόσες ταινίες δεν έχουμε δει στο σινεμά με ήρωες να περιπλανιούνται στο αρχαίο αυτό οδικό δίκτυο, που είναι φορτισμένο πολιτισμικά, αλλά και μυθολογικά. Στα κακοτράχαλα και επικίνδυνα μονοπάτια του, άλλωστε, ήταν κρυμμένη η γοητεία του…

Ο Άραβας ζωγράφος Τζαμάλ βάφτισε «Ο δρόμος του μεταξιού» την πλούσια έκθεσή του, που ξεκίνησε χθες στο Μουσείο Μπενάκη. Δεκαπέντε έργα αποτελούν αυτή την πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση, που μπορεί να έχει ως σύνολο στην καρδιά της τον μυθολογικό αυτό δρόμο, αλλά κάθε ένα από αυτά, όπως λέει ο ίδιος στο «Ποντίκι Art», «έχει τη δική του ατμόσφαιρα…».

Βιολετί, μπλε, κόκκινο, κίτρινο, όλα συνυπάρχουν στην έκθεση και δίνουν χρώμα στη σαγήνη της Ανατολής. Ο Τζαμάλ μιλάει με πάθος για τον δρόμο του μεταξιού: «Η σημερινή εποχή οφείλει τόσα: έγιναν ξενοδοχεία, έγιναν τράπεζες, διαχωρίστηκαν οι κοινωνικές τάξεις. Όταν βγήκαν υφάσματα από πρωτεΐνες, οι άνθρωποι άρχισαν να ξεχωρίζουν από την εμφάνισή τους. Χτίστηκαν οι πόλεις στο πουθενά… Ανακαλύψαμε τα μπαχάρια, μας ήρθαν όμορφα χαλιά για να διακοσμούμε τα σπίτια μας…».



Θεωρεί, πάντως, ότι η σημαντικότητα του δρόμου του μεταξιού δεν αναφέρεται σωστά στην Ιστορία. «Είναι ένας δρόμος», εξηγεί, «που μετέφερε πολιτισμούς και θρησκείες. Χαρές και λύπες. Το άλογο είναι μεγάλος μέτοχος στην ιστορία του δρόμου, γι’ αυτό και περιλαμβάνεται στα έργα μου. Εγώ δεν θέλω να λέω ‘‘ζώα’’ ή ‘‘έντομα’’, αλλά πλάσματα του πλανήτη, γιατί είναι μέτοχοι στη ζωή».

Ο Τζαμάλ μιλάει με πάθος και για τη χώρα μας. Μένει εδώ τα τελευταία πέντε χρόνια. Τι τον έφερε; Την απάντηση δίνει ο ίδιος. «Το φως, τα χρώματα, ο ουρανός, η θάλασσα… Εδώ υπάρχει ο παγκόσμιος πολιτισμός. Υπάρχει κολόνα στον πλανήτη που δεν είναι ελληνική; Χωρίς την Ελλάδα θα μέναμε σε... σχοινιά». «Την αγαπώ πολύ την Ελλάδα γιατί μπορεί να μην γεννήθηκα εδώ, αλλά εγώ τη διάλεξα», συμπληρώνει. 

Γεννήθηκε σε μια ελληνική πόλη της Συρίας, κοντά στην Παλμύρα, που θεωρούνταν ειρηνούπολη. Τι ειρωνεία να μιλάς για ειρήνη σήμερα στη Συρία…Έχει πάντως να δει την πατρίδα του επτά χρόνια, «από τότε που ξεκίνησε η Αραβική Άνοιξη», διηγείται, «που κατέληξε μεγάλο λάθος. Ανακατεύτηκαν στην επανάσταση οι φανατικοί ισλαμιστές. Δεν είναι δυνατόν άνθρωπος να σκοτώνει άνθρωπο. Κανείς δεν έχει αυτό το δικαίωμα. Η Συρία κακοποιείται χωρίς να μιλάει κανένας σοβαρά. Εάν ήθελαν να σταματήσει ο πόλεμος, θα είχε σταματήσει. Αλλά φαίνεται ότι κάποιοι έχουν πιο μεγάλα σχέδια. Δεν τρελαίνεται κάποιος ξαφνικά. Υπάρχει σχέδιο για αλλαγή στους χάρτες της Μέσης Ανατολής. Θα το δει η επόμενη γενιά». 

Οι εικόνες των προσφύγων, των οικογενειών που εγκαταλείπουν την πατρίδα τους, που χάνονται στις θάλασσές μας, τον θλίβει απέραντα. Και τον θυμώνει. «Πρέπει να στηρίξουμε τη Δημοκρατία σε όλες τις χώρες. Έπρεπε να έχουν γίνει δημοκρατικά ψηφίσματα. Η παράνομη ελπίδα οδηγεί στον φανατισμό. Πρέπει να προστατευόμαστε πριν φτάσουμε στον καρκίνο. Γιατί μετά δεν φτάνει η χημειοθεραπεία…».

INFO
Μουσείο Μπενάκη, 
«Ο δρόμος του μεταξιού», 14.1.2016 - 14.2.2016. Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης, Αγίων Ασωμάτων 22, τηλ.: 210-3251311. Ώρες λειτουργίας: Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή: 9:00 - 17:00, Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη: Κλειστά

Πηγή: www.topontiki.gr  

Βρέθηκε αρχαίο θέατρο στη Λευκάδα


Ένα νέο αρχαίο θέατρο, μεγάλων διαστάσεων, έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη στον λόφο του «Κούλμου», στη Λευκάδα. Στα τέλη του 2015 πραγματοποιήθηκαν δοκιμαστικές τομές στην εν λόγω περιοχή και συγκεκριμένα στην ιδιοκτησία Νικολάου Μικρώνη, στη βορειοανατολική πλαγιά του μεσαίου λοφίσκου του «Κούλμου», όπου διαμορφώνεται αμφιθεατρικό κατωφερές κοίλωμα που απολήγει σε ένα επίμηκες επίπεδο τμήμα.



Οι γνώσεις για το αρχαίο θέατρο της πόλης ήταν περιορισμένες, καθώς η ύπαρξή του δεν αναφέρεται καθόλου στις αρχαίες πηγές. Στις αρχές του 20ου αιώνα είχε πραγματοποιηθεί ολιγοήμερη ανασκαφική έρευνα, υπό τη διεύθυνση του γερμανού αρχαιολόγου Ε. Κrüger, συνεργάτη του W. Dörpfeld, στην εν λόγω τοποθεσία. Τα αποτελέσματα της ανασκαφής δεν δημοσιεύτηκαν διεξοδικά, αλλά στα ανασκαφικά ημερολόγια και σχέδια αναφέρεται ο εντοπισμός στοιχείων που σχετίζονται με αρχαίο θέατρο.


Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Αιτωλοακαρνανίας και Λευκάδας πραγματοποίησε συνολικά δεκατρείς τομές και από τα αποτελέσματα των εργασιών επιβεβαιώθηκε η θέση του θεάτρου, καθώς εντοπίσθηκαν σειρές εδωλίων, τμήμα της ορχήστρας και τμήματα των αναλημματικών τοίχων του κοίλου και της σκηνής. Συγκεκριμένα, στις έξι από τις τομές εντοπίσθηκαν εδώλια λαξευμένα στον βράχο, βάθους κυμαινόμενου από 0,73 έως 0,90 μ. και ύψους από 0,22 έως 0,33 μ. Από την ορχήστρα εντοπίσθηκε τμήμα τοίχου σε κάτοψη τεταρτημορίου, πλάτους έως 0,60 μ. Όσον αφορά δε τον αναλημματικό τοίχο του κοίλου, αυτός εντοπίσθηκε σε μήκος 3 μ. και πλάτος έως 0,79 μ. Ο αναλημματικός τοίχος εντοπίστηκε σε μήκος 25 μ. και ύψος έως 0,75 μ.

Η συνέχιση της έρευνας, η ανάδειξη και η προστασία του μνημείου αποτελούν προτεραιότητα των υπηρεσιών του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού. Ο δήμος Λευκάδας έχει ήδη σταθεί αρωγός της προσπάθειας και μαζί με την Περιφέρεια Ιονίων Νήσων προτίθενται να ενισχύσουν το έργο της Εφορείας Αρχαιοτήτων.

Πηγή: www.newsbeast.gr

Παραδοσιακή μουσική 17/1/2016 - Αφιέρωμα στη Βόρεια Ήπειρο Β' Μέρος







Παζάρι βιβλίου στην Κοτζιά



Περισσότεροι από 150 εκδότες με πάνω από 300.000 τίτλους βιβλίων, η πώληση των οποίων θα ξεκινά από 1 ευρώ, θα συμμετέχουν στο 20ό Παζάρι Βιβλίου του Συνδέσμου Εκδοτών Βιβλίου
στην Πλατεία Εθνικής Αντίστασης (Κοτζιά) που αρχίζει σήμερα και θα διαρκέσει έως τις 7 Φεβρουαρίου.




Το παζάρι, κεντρικό σύνθημα του οποίου είναι «Το βιβλίο είναι η δύναμή σου», πραγματοποιείται σε μια σύγχρονη, υπαίθρια, στεγασμένη και θερμαινόμενη εγκατάσταση και θα λειτουργεί καθημερινά από τις 9 το πρωί μέχρι και τις 9 το βράδυ. Η είσοδος είναι από την οδό Αθηνάς (μπροστά από το Παλαιό Δημαρχείο). 

Πηγή: www.athensvoice.gr

Παραδοσιακή μουσική 3/1/2016 - Βαγγέλης Κονιτόπουλος - Κοντά στην παράδοση






Παραδοσιακή μουσική 27/12/2015 - Κοντά στην παράδοση







Παραδοσιακή Μουσική Χριστούγεννα 2015 - Κοντά στην παράδοση







Η φοβερή αντίδραση του μωρού, όταν βλέπει τους γονείς του να φιλιούνται - VIDEO


Το καλύτερο πράγμα που μπορούν να κάνουν οι γονείς για τα παιδιά τους, είναι να τους δείξουν ότι περιβάλλονται από αγάπη!


Δείχνοντας ότι η μαμά και ο μπαμπάς αγαπιούνται, σημαίνει πολλά για τα παιδιά. Η χρήστης του YouTube, η Kimberlee Heberle φαίνεται ότι συμφωνεί, και η αντίδραση του μωρού τα λέει όλα!


Παρακολουθήστε το βίντεο με την αστεία και χαριτωμένη αντίδραση του μωρού στα φιλιά των γονιών του και μοιραστείτε το με τους φίλους σας!



Πηγή: www.masternews.gr

Τα Φώτα και στη Σμύρνη



Πρώτη φορά μετά από 94 χρόνια θα γίνει η χριστιανική τελετή Φώτα (επίσημα: Θεοφάνεια) στο λιμάνι της Σμύρνης.




Λεπτομερέστερα, μετά από σχετική άδεια των τουρκικών αρχών, θα γίνει λειτουργία στην Αγία Φωτεινή και στη συνέχεια ρίξιμο του σχετικού σταυρού στη θάλασσα. Τις διαδικασίες θα εκτελέσει ο κ. Κύριλλος, ο πρώτος ορθόδοξος παπάς που υπηρετεί στην τούρκικη πόλη μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 και την αποχώρηση / σφαγή / εξισλαμισμό / ανταλλαγή των Ρωμιών.

(Στη φωτογραφία η Σμύρνη πριν την Καταστροφή).

Πηγή: www.athensvoice.gr

Καφές σε αναμονή



Ο πιο απλός τρόπος είναι πάντα ο πιο αποτελεσματικός. Έτσι το σκέφτηκε ο δημιουργός της ιδέας, ο φίλος Δημήτρης Παντελής και έφτιαξε τον «Καφέ σε Αναμονή». Πως; Όπως γράφει και στην σελίδα της ομάδας στο Facebook “…πληρώνοντας ένα καφέ, ένα ψωμί, ένα γάλα, λίγο κρέας, φρούτα και κάθε λογής προϊόντα για κάποιο συνάνθρωπό μας που δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να αποκτήσει.


Ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού κόβει κ κρατάει σε ένα ξεχωριστό κουτί την απόδειξη του προϊόντος σε αναμονή που έχει εισπράξει και την δίνει σε όποιον του ζητήσει το προϊόν σε αναμονή. Τόσο απλό. Ελάτε να κάνουμε παράδοση σε όλες τις γειτονιές της Ελλάδας την αλυσίδα αγάπης.” Μίλησα με τον Δημήτρη, παιδικό φίλο και συμμαθητή, και του ζήτησα να μας πει περισσότερα πράματα για αυτή την προσπάθεια που βρίσκει όλο και περισσότερους υποστηριχτές σε όλη την Ελλάδα.

Πως ξεκίνησε αυτή η ιδέα; Υπήρχε κάποιο ερέθισμα από ανάλογη εμπειρία του εξωτερικού; Πόσα άτομα συμμετέχουν στην ομάδα;

Ο Καφές σε Αναμονή είναι μια παράδοση που ξεκίνησε στην Ιταλία μετά τον Β Παγκόσμιο πόλεμο. Το 2013 ήρθε πρώτη φορά στην Ελλάδα μέσω ενός περιοδικού δρόμου, αλλά δεν έγινε γνωστό στο ευρύ κοινό. Ένα βράδυ, πριν λίγους μήνες, βρέθηκε μπροστά μου ένα άρθρο για την ιστορία του καφέ σε αναμονή και αμέσως φύτρωσε στο μυαλό μου η ιδέα για τη δημιουργία ενός βίντεο. Στην εποχή της κρίσης που βιώνουμε σκέφτηκα ότι η δυναμική της εικόνας θα έδινε μεγάλη ώθηση στην ιδέα, σε συνδυασμό με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έτσι πρότεινα στους συμφοιτητές μου της Δραματικής σχολής “Δήλος” να κάνουμε το βίντεο. Η σκέψη μου ήταν ότι πέρα από τον καφέ, αν η δράση προχωρούσε και σε είδη πρώτης ανάγκης, όπως για παράδειγμα σε ψωμί, γάλα, κρέας, φρούτα κλπ θα βοηθούσαμε πολύ κόσμο που το έχει ανάγκη ίσως πιο πολύ από ποτέ. Υπάρχει ήδη λοιπόν στο Facebook η ομάδα Καφές σε Αναμονή την οποία διαχειρίζομαι και η ομάδα των παιδιών που εμφανίζεται στο βίντεο, ο καθένας με τον τρόπο του προσπαθεί να προωθήσει την ιδέα, είτε στέλνοντας την σε διάφορα σάιτ, είτε μέσω instagram κλπ.



Πως λειτουργεί στην πράξη η ιδέα;

Η ιδέα λειτουργεί με τον τρόπο ακριβώς που προτείνουμε στο βίντεο, και όποιος θέλει μπορεί να ξεκινήσει από αύριο κιόλας! Οι επιχειρήσεις βάζουν στα καταστήματα τους την επιγραφή της αναμονής σε σημείο που φαίνεται, κόβουν απόδειξη στον πελάτη που πληρώνει αναμονή, τη φυλάσσουν σε ένα ξεχωριστό κουτί, βάζο κλπ. κ τη δίνουν στον άνθρωπο που ζητάει προϊόν σε αναμονή! Αν το κατάστημα κάνει κ μια έκπτωση στον πελάτη για το προϊόν της αναμονής που πληρώνει είναι το ιδανικό σαν δείγμα καλής κίνησης και από την επιχείρηση! Ενδεικτικά στη σελίδα μας μπορείτε να δείτε φωτογραφίες που μας στέλνουν επιχειρήσεις που έχουν ξεκινήσει. Ιδανικά, λέμε στις επιχειρήσεις να μας στέλνουν μια φωτογραφία από τον χώρο τους με την επιγραφή της αναμονής για να την ανεβάσουμε στη σελίδα!

Ποια η ανταπόκριση από τον κόσμο με τον οποίο το επικοινώνησες; Πως αντιδρούν οι καταστηματάρχες όταν τους το προτείνεις;

Η ανταπόκριση του κόσμου είναι συγκλονιστική. Αυτό που συμβαίνει ξεπερνάει τις αρχικές μου προσδοκίες. Το βίντεο μέσα σε 10 μέρες πλησιάζει τις 500.000 προβολές έχουν ήδη δημιουργηθεί 4 μεγάλες ομάδες υποστήριξης από εθελοντές σε Θεσ/κη, Ηράκλειο Κρήτης, Λάρισα και Πειραιά οι οποίες προωθούν τοπικά την ιδέα, ενώ η δράση της αναμονής έχει ξεκινήσει σε επιχειρήσεις σε πολλές πόλεις της Ελλάδας όπως, τη Θεσσαλονίκη, τα Τρίκαλα, την Άμφισσα, την Αλεξανδρούπολη, τη Λάρισα, το Ηράκλειο, τα Χανιά, τη Κομοτηνή κ.ά. καθώς επίσης και σε νησιά όπως την Πάρο και τη Σύρο. Η ιδέα επίσης έχει ξεκινήσει κ σε πόλεις της Κύπρου. Καθημερινά λαμβάνουμε πολλά μηνύματα από πολλές επιχειρήσεις κάθε λογής σε όλη την Ελλάδα που ενδιαφέρονται να ξεκινήσουν την αναμονή, ενώ στα σκαριά είναι η δημιουργία αρκετών ακόμα ομάδων σε διάφορες περιοχές της Αθήνας και σε άλλες πόλεις κ νησιά.

Με ποιον τρόπο ενημερώνονται οι άποροι συμπολίτες μας για αυτή την πρωτοβουλία;

Ένας ακόμα λόγος για τον οποίο είμαι χαρούμενος είναι ότι από την πρώτη μέρα της σελίδας ήρθε σε επικοινωνία μαζί μας ο υπεύθυνος της ομάδας Γέφυρα /The Bridge. Η Γέφυρα είναι μια ομάδα που αποτελείται από 15 εθελοντές ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς κλπ. οι οποίοι κάνουν street work σε συνοικίες αστέγων σε όλη την Αθήνα 4 φορές την εβδομάδα. Πλέον ενημερώνουν σε συνεργασία μαζί μας τους ανθρώπους αυτούς οι οποίοι βρίσκονται σε κατάσταση δρόμου σε ποια καταστήματα πλησίον τους μπορούν να βρουν κάποιο προϊόν σε αναμονή.

Πιστεύεις ότι κάτι αντίστοιχο θα έχει μία σημασία να εξαπλωθεί σε όλη την χώρα και ειδικά στην επαρχία που υπάρχουν διαφορετικές συνθήκες;

Εξαπλώνεται ήδη στην επαρχία μέρα με τη μέρα και είμαι αισιόδοξος ότι μπορεί να πάρει ακόμα μεγαλύτερη δύναμη. Έχω μεγαλώσει στην επαρχία και ξέρω ότι οι κοινωνίες είναι πιο κλειστές και υπάρχει το συναίσθημα της ντροπής. Η κρίση όμως θεωρώ ότι μας δίνει την ευκαιρία να γκρεμίσουμε αυτές τις στερεοτυπικές αντιλήψεις, καθώς σε καμία περίπτωση δεν είναι ντροπή ένας άνθρωπος που έχει απολυθεί από τη δουλειά του, που ζει με 200 ευρώ το μηνά από επιδόματα κλπ. Να πάει σπίτι του ένα καρβέλι ψωμί, η ένα γάλα στο παιδί του η μια χούφτα λαχανικά κ φρούτα. Είναι ότι πιο ανθρώπινο υπάρχει στο κόσμο, εύχομαι να μην το ζήσει κάνεις, αλλά δυστυχώς το βιώνουν χιλιάδες οικογένειες σε όλη την Ελλάδα καθημερινά κ δεν μπορούμε να μένουμε με σταυρωμένα τα χεριά, ούτε να κρυβόμαστε πίσω από ηλίθιες ντροπές και άλλες δικαιολογίες. Πάνω από όλα είμαστε άνθρωποι, όσο και αν προσπαθούν κάποιοι να μας κάνουν να το ξεχνάμε και πιστεύω ότι έχουμε μια ευκαιρία να έρθουμε πιο κοντά με τους συνάνθρωπους μας, δείχνοντας καθημερινά την αλληλεγγύη μας με τον πιο απλό τρόπο.

Τι θα έλεγες σε κάποιον που θέλει να βοηθήσει στην υλοποίηση της ιδέας και πως μπορεί ο καθένας να προσφέρει;

Θα έλεγα καταρχάς ο Έλληνας να σταματήσει να βρίσκει μια δικαιολογία για όλα για να κρυφτεί από πίσω. Και αυτό το λέω γιατί υπάρχουν και κάποιοι (ευτυχώς ελάχιστοι) οι οποίοι θεωρούν ότι η ιδέα δε θα λειτουργήσει είτε γιατί τα “κακά” μαγαζιά θα κλέβουν, είτε γιατί τα προϊόντα της αναμονής θα τα παίρνουν “τσαμπατζήδες”. Με αυτή τη λογική να μην κάνουμε τίποτα. Από φόβο μη μας κλέψουν το 1 ευρώ την εβδομάδα. Είναι αστείο. Και λέω 1 ευρώ την εβδομάδα γιατί αυτό κ μόνο αν κάνουμε αυτόματα φανταστείτε ποσό μεγάλο θα γίνει όλο αυτό κ πόσος κόσμος θα ελαφρυνθεί. Δεν δίνω λοιπόν δικαιολογία καμιά σε αυτούς τους λίγους που φοβούνται. Γιατί ο φόβος ευθύνεται για ένα μεγάλο κομμάτι των δεινών που τραβάμε και τραβάνε σήμερα.

Για να το κλείσω εδώ, λέω ότι θέλω να κοιτάζω το δάσος κ όχι το δέντρο κ με αυτό εννοώ ότι, προτιμώ να βοηθηθούν χιλιάδες άνθρωποι από αυτή την ιδέα και να την εκμεταλλευτούν και 10 βλάκες (οι οποίοι θα απομονωθούν σε βάθος χρόνου είτε από την παρέα τους, είτε η επιχείρηση αν καταλάβει κάτι μπορεί να μην δώσει αναμονή κλπ.) παρά να μην υπάρξει κανένας τρόπος να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον στη καθημερινότητά μας. Αυτή είναι η ταπεινή μου γνώμη. Μπορούμε όλοι λοιπόν να προσφέρουμε με τον ένα η τον άλλο τρόπο. Όπως έχω ξαναπεί, επόμενος στόχος είναι η δημιουργία Ομάδων εθελοντών πολιτών σε όλη τη χώρα (και στη Καβάλα), οπού σε συνεργασία με τοπικούς φορείς θα επικοινωνήσουν περαιτέρω την ιδέα έτσι ώστε οι πολίτες να γνωρίζουν με κάποιο οργανωμένο τρόπο (είτε μέσα από τη σελίδα μας, είτε μέσω προωθητικών φυλλαδίων, είτε με ανάρτηση των επιχειρήσεων που συμμετέχουν στο κίνημα σε κεντρικά σημεία κάθε πόλης- ηλεκτρονικούς πίνακες και σε στάσεις λεωφορείων) σε ποια σημεία μπορούν να βρουν προϊόντα σε «αναμονή».

Κλείνω θέλοντας να εκφράσω την πικρία μου για την πόλη που γεννήθηκα κ μεγάλωσα (Καβάλα), (μιας και εκεί απευθύνεται η συνέντευξη) γιατί σε αντίθεση με πολλές άλλες πόλεις της Ελλάδας οπού το ενδιαφέρον είναι μεγάλο, σε όποιο τοπικό μέσο προσπάθησα μέχρι τώρα να στείλω την ιδέα (εκτός από εσάς φυσικά) ,η προσπάθεια μου βρέθηκε στο κενό. Ελπίζω να αλλάξει αυτό σύντομα, γιατί γνωρίζω πολύ καλά ότι υπάρχουν πολλές οικογένειες στη Καβάλα (κ όχι μόνο, χωριά κλπ.) που περνούν δύσκολες στιγμές και γη αυτό θεωρώ ότι είναι χρέος όλων να επικοινωνήσουν την ιδέα άμεσα όσο μπορούν για να βοηθήσουν τους συμπολίτες μας.

Πηγή: www.alternactive.gr

Διαδικτυακή ψηφοφορία για Νόμπελ Ειρήνης στα ελληνικά νησιά



Μια διαδικτυακή ψηφοφορία διεξάγει η γνωστή ιστοσελίδα avaaz.org, συγκεντρώνοντας «υπογραφές» προκειμένου να δοθεί το Νόμπελ Ειρήνης στα ελληνικά νησιά (Λέσβος, Χίος, Κως κ.α.) για τη στάση τους στο προσφυγικό-μεταναστευτικό.


Όπως γράφει η ιστοσελίδα:

«Οι κάτοικοι των ελληνικών νησιών στο Αιγαίο Πέλαγος (και πολλοί άλλοι εξωτερικοί, παγκόσμιοι, μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί και Έλληνες της διασποράς) έχουν κάνει και κάνουν ό,τι είναι δυνατόν για να βοηθήσουν τους εκτοπισμένους Σύριους πρόσφυγες και τους κάνουν να αισθανθούν όσο άνετα γίνεται, παρότι έχουν πολύ λίγα να προσφέρουν, παρόλο που βρίσκονται σε σοβαρή οικονομική κρίση εδώ και πολλά χρόνια. Έχουν δείξει την χριστιανική τους συμπεριφορά με πράξεις φιλότιμου, αγάπης, σεβασμού και φιλοξενίας σε αυτούς που είναι εντελώς άγνωστοι γι’ αυτούς. Οι πράξεις τους και οι θυσίες τους δεν θα περάσουν απαρατήρητες διότι συμβάλλουν σημαντικά στην παγκόσμια ειρήνη και σταθερότητα, και αποτελούν σαφή παραδείγματα ΑΓΑΠΗΣ για τους άλλους στον κόσμο, για να χρησιμοποιηθούν και να μάθουμε από αυτά!»



Ψηφίστε εδώ 

Πηγή: www.thetoc.gr

ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΜΑΛΑΜΑΣ Σταυρός του Νότου – Κεντρική σκηνή



Για τον Σωκράτη Μάλαμα, το ετήσιο ραντεβού στο Σταυρό του Νότου, είναι όχι απλά μια παράδοση αλλά μια αναγκαιότητα.


Εκεί συναντά τα τελευταία χρόνια τους φίλους του, σε εμφανίσεις που συγκινούν και μετατρέπουν το Σταυρό σε μια μεγάλη παρέα, που τραγουδά και βιώνει μια μοναδική κάθε φορά εμπειρία.

Από την Παρασκευή 15 Ιανουαρίου, η κεντρική σκηνή του Σταυρού του Νότου, υποδέχεται ξανά το Σωκράτη και τους μουσικούς του, κάνοντας ποδαρικό στη νέα χρονιά.

Αλλοτε με τον ηλεκτρικό ήχο της μπάντας, άλλοτε με τα πιο λαικά τραγούδια αλλά πάντα και με ακουστικές στιγμές που καθηλώνουν, το μουσικό ταξίδι των εμφανίσεων του είναι κάθε φορά καινούργιο και συναρπαστικό.

Μαζί του οι:
Λαμπρινή Καρακώστα/τραγούδι
Νίκος Μαγνήσαλης/τύμπανα
Γιάννης Παπατριανταφύλλου/κοντραμπάσο
Φώτης Σιώτας/βιολί, βιόλα
Κυριάκος Ταπάκης/λαούτο, μπουζούκι





Από 15/01 κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 10.30

ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ - Κεντρική Σκηνή

Θαρύπου 37, Αθήνα 117 43. Τηλ: 21 0922 6975 www.stn.gr

Πηγή: www.diesi.gr

Ευγένιος Σπάθαρης: Ο γνήσιος τροβαδούρος της λαϊκής παράδοσης


Ο Ευγένιος Σπαθάρης (2 Ιανουαρίου 1924 - 9 Μαΐου 2009), υπήρξε ένας λαϊκός καλλιτέχνης με δυναμικό πνεύμα, ένας γνήσιος εμψυχωτής..του λαϊκού ήρωα αλλά και ένας ζωγράφος με πλούσια χρωματική ζωντάνια. Όμως πάνω απ' όλα ο Ευγένιος Σπαθάρης υπήρξε ένας αληθινός εκφραστής της ελληνικής παράδοσης και η προσωποποίηση της ανθρωπιάς και της απλότητας.


Ο άνθρωπος που σημάδεψε με τον Καραγκιόζη του, τη φωνή και τα έργα του, τον καλλιτεχνικό χώρο στην Ελλάδα, γεννήθηκε στην Κηφισιά, το 1924, μέσα στην τέχνη του πατέρα του, Σωτήρη, την οποία ελάτρεψε. Από μικρός έδειχνε ότι ήταν ένα ανήσυχο, ερευνητικό πνεύμα αλλά και ένα πολύπλευρο ταλέντο. Οταν οι άσχημες συνθήκες της γερμανικής κατοχής ήταν πλέον βέβαιο ότι δεν θα του επέτρεπαν να ακολουθήσει τον τομέα της αρχιτεκτονικής, που επίσης αγαπούσε, αφιερώθηκε με ιδιαίτερο ζήλο στο θέατρο σκιών.
Στόχος του ήταν να ανεβάσει πολύ ψηλά τον Καραγκιόζη, τόσο σαν σημαντικό ελληνικό και παραδοσιακό θέαμα όσο και σαν εξαιρετικό είδος τέχνης και τεχνικής. Ετσι, ο Καραγκιόζης σταματά να μας παρακολουθεί και να μας διασκεδάζει μόνο από τον μπερντέ του: εμψυχώνεται, εκσυγχρονίζεται, εμφανίζεται σε όλον τον κόσμο, γίνεται τραγούδι και στο τέλος, αποκτά "ένα κεραμίδι" για να ξαποσταίνει που και που. Όλα αυτά κατάφερε να πραγματοποιήσει ο Ευγένιος Σπαθάρης, ο δάσκαλος του ελληνικού θεάτρου σκιών, όπως τον αποκαλούν και το πέτυχε με τέτοια προσοχή και ευλάβεια απέναντι στην τέχνη, που ο ήρωας μας δεν έχασε ούτε την ελληνικότητα του αλλά ούτε την γνήσια λαϊκότητα που εκπροσωπεί.
Τον Φεβρουάριο του 2007, ο Ευγένιος Σπαθάρης τιμήθηκε από το υπουργείο Πολιτισμού για την πολύτιμη προσφορά του στην τέχνη και στην Ελληνική Λαϊκή μας παράδοση απονέμοντάς του αναμνηστική πλακέτα και διοργανώνοντας εκδήλωση αφιερωμένη στην εξηπεντάχρονη δράση του.






Ο Άγγελος Σικελιανός είχε πει για τον Ευγένιο Σπαθάρη: «Η τέχνη του Σπαθάρη είναι στη βάση της λαϊκής ψυχής και ζωής και μακάριος όποιος την αντικρίζει με τη σοβαρότητα που της οφείλεται. Μέσα της δεν κατασταλάζει μόνο η λαγαρή θυμοσοφία του λαού μας μπρος στα ανάποδα τον κόσμου, αλλά σκεπάζεται και η πηγαία δύναμη πόχει μέσα του και με την οποία υπερνικά αυτά τα ανάποδα με ψυχισμό ασύγκριτο, ανεβαίνοντας απ'τα σκαλιά της θείας του εξυπνάδας ως με τις κορφές τον ηρωισμό».


Το έργο του στην Ελλάδα: Ο Ευγένιος Σπαθάρης ξεκινά την καριέρα του το 1942 και από το 1945 έως το 1950 περιοδεύει δίνοντας παραστάσεις σε πολλά θέατρα και κινηματογράφους της Ελλάδας. Σε όλη τη διάρκεια της παραμονής του στην Ελλάδα όπου πραγματοποίησε και πραγματοποιεί αμέτρητες παραστάσεις για τον ελληνικό λαό, στον οποίο άλλωστε ανήκει ο Καραγκιόζης του, πρέπει να υπογραμμισθεί η εικοσάχρονη συμμετοχή του στα "Κρυστάλλεια" της Πεντέλης, η μακρόχρονη παρουσία του στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης και οι εμφανίσεις του στα "Δημήτρια" που οργανώνονται στη συμπρωτεύουσα.Το 1962 ο Ευγένιος Σπαθάρης ηχογραφεί όλες τις κλασσικές παραστάσεις του Καραγκιόζη στην Κολούμπια, και έτσι κυκλοφορούν οι πρώτοι δίσκοι του. Το 1966 δημιουργείται ο Πειραματικός Σταθμός Τηλεόρασης και ξεκινά με τον Καραγκιόζη του Σπαθάρη, ο οποίος συνεχίστηκε έως το 1992. Σημαντική υπήρξε η κυκλοφορία των εικονογραφημένων τευχών του Ε. Σπαθάρη με Καραγκιόζη (1900 και 1970) και η επιτυχημένη έκδοση του βιβλίου του "Ο Καραγκιόζης των Σπαθάρηδων" (1979).Αξιόλογη, όμως, θεωρείται και η δράση του στον τομέα του θεάτρου, όπου σκηνοθέτησε και σκηνογράφησε με τεράστια επιτυχία τον "Μέγα Αλέξανδρο" με το Ελληνικό Χορόδραμα (1950), επίσης τον "Μέγα Αλέξανδρο" συνεργαζόμενος με την Σοφία Βέμπο (1954), "Το ταξίδι" του Γ. θέμελη (1965), τον "Καραγκιόζη Δικτάτορα" του Γ. Γιαννακόπουλου (1969), "Το μεγάλο μας τσίρκο" του Ι. Καμπανέλλη (1972), τον "Καραγκιόζη παρά λίγο Βεζύρη" του Σκούρτη, "τα Καραγκιοζέϊκα" του Ρώτα και άλλα.Το 1980 ανεβάζει διασκευασμένους τους Βατράχους του Αριστοφάνη που αμέσως κυκλοφόρησε και σε δίσκο. Αρκετά χρόνια αργότερα, το 1998, σε συνεργασία με το Ίδρυμα Τσαρούχη, επαναφέρει με πολύ μεγάλη επιτυχία στη σκηνή την επινόηση του πατέρα του, την "ολόσωμη αποθέωση", ανεβάζοντας το ηρωϊκό έργο "Αθανάσιος Διάκος". Τέλος, το 1999 γράφει και σκηνοθετεί στη Ρόδο το έργο "Σκιών Καμώματα" που παιζόταν έως πρόσφατα σε περιοδείες σε όλη την Ελλάδα. Έχει, ακόμα, ασχοληθεί με την διδασκαλία του θεάτρου σκιών σε διάφορες ομάδες φοιτητών, καθηγητών και νέων καλλιτεχνών. Το καλοκαίρι του 1999, στην Κρήτη, στα πλαίσια του Συνεδρίου της UNIMA Κρήτης, μιλάει για τον Καραγκιόζη και τη γλώσσα μας. Δεν πρέπει να παραλείψουμε, ωστόσο, την εμφάνιση του μεγάλου καλλιτέχνη σε διάφορες κινηματογραφικές ταινίες όπως, στο "Πικρό Ψωμί" του Γ. Γρηγορίου (1950), στον "Εξυπνότερο άνθρωπο του κόσμου" παραγωγής Ολυμπία Φίλμς (1950), στην "Κιβωτό" μαζί με την Μελίνα Μερκούρη και τον Μίνω Αργυράκη (κινούμενα σχέδια 1956), στον "Μέγα Αλέξανδρο" του Γ. Ζερβουλάκου (1960), σε οκτώ ταινίες παραγωγής Ιωαννίδης Φίλμς με κλασσικές κωμωδίες του Καραγκιόζη (1962), στην "Λυσιστράτη" του Γ. Ζερβουλάκου (1974), στο "Τεριρέμ" του Α. Δοξιάδη (1992) και σε πολλά ντοκιμαντέρ αφιερωμένα στην Ελλάδα.




Εξαιρετική, μάλιστα, υπήρξε και η συμμετοχή του στον τομέα της μουσικής, όπου η φωνή του Ευγένιου Σπαθάρη, ταυτισμένη πλέον τόσο πολύ με τον αγαπημένο μας λαϊκό ήρωα, αντηχεί παντού, πότε σχολιάζοντας τα καλά και τα κακά αυτού του τόπου, πότε υμνώντας την εξυπνάδα και την ψυχή εκείνου που ονομάζεται Έλληνας και πότε χορεύοντας ώστε να ακολουθήσει το ρεύμα της σημερινής εποχής. Οι κυριότερές του συνεργασίες σ'αυτόν τον κλάδο ήταν τα τρία τραγούδια με τον τίτλο "Εμένα φίλε με λένε Καραγκιόζη", (στίχοι Ν. Γκάτσου - μουσική Σ. Ξαρχάκου - παραγωγή SΚΥ 100,4), το τραγούδι "Για την Ελλάδα ρε γαμώτο" του Στέλιου Φωτιάδη και "Η εκδίκηση του Καραγκιόζη" του συγκροτήματος Modern Fears.
Εξίσου σημαντικές, υπήρξαν οι πολλές συνεργασίες που είχε ο Ευγένιος Σπαθάρης με τον Διονύση Σαββόπουλο στο Κύτταρο το 1973, στο Ρεξ το 1992 και σε πολλές συναυλίες του γνωστού τραγουδιστή.
Ο Ευγένιος Σπαθάρης έχει τιμηθεί με αναμνηστικές πλακέτες τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό για την τόσο σημαντική και πολύχρονη προσφορά του στον θεατρικό αυτό τομέα ενώ έχει διακριθεί στα περισσότερα Φεστιβάλ για το εξαιρετικό ταλέντο με το οποίο προβάλλει την τέχνη του. Το 1980 μάλιστα, στο φεστιβάλ Ιθάκης πήρε το βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας, σκηνογραφίας και ενδυματολογίας για το έργο "ο Τιλάλης" του Μιχάλη Μπουρμπούλη (1980).
Συνεχίζοντας ακατάπαυστα τη δράση του, το 2001, σε συνεργασία με τους μουσικούς Λουδοβίκο των Ανωγείων και Ψαραντώνη παρουσίασαν με πρωτότυπο τρόπο στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό το γνωστό Κρητικό ποίημα του Βιτζέντζου Κορνάρου «Ερωτόκριτος». Την ίδια χρονιά το Θέατρο Τέχνης με επικεφαλής τον σκηνοθέτη Μίμη Κουγιουμτζή ανέβασαν με πρωτοφανή επιτυχία το έργο «Πλούτος» του Αριστοφάνη με πρωταγωνιστή τον Ευγένιο Σπαθάρη. Η παρουσία του στο ιερό θέατρο της Επιδαύρου υπήρξε ο πιο σημαντικός σταθμός της ζωή του. Η παράσταση συνεχίστηκε με την ίδια επιτυχία σε όλη την Ελλάδα.
Το 2003 επιστρέφοντας από το εξωτερικό έγραψε και ανέβασε το δεύτερο θεατρικό του έργο «Ε! ρε γλέντια» το οποίο παρουσιάστηκε στην Αθήνα και στην Επαρχία με τον Τάκη Βαμβακίδη στο ρόλο του Καραγκιόζη.Το Μουσείο
Εδώ και αρκετά χρόνια έχει αναγνωριστεί διεθνώς το Παγκόσμιο Μουσείο Θεάτρου Σκιών, που δημιουργησε με την πολύτιμη βοήθεια της γυναίκας του από το 1958, στο σπίτι τους στο Μαρούσι. Η προβολή αυτής της σπάνιας συλλογής, μέσω των ξένων τηλεοπτικών καναλιών όλου του κόσμου που τον επισκέφθηκαν, έκανε ακόμη πιο γνωστή τη χώρα μας στον τομέα του μαγικού κόσμου του ρωμαίικου Καραγκιόζη και της καταγωγής του.
Τέλος, τον Ιούνιο του 1995, ο Ευγένιος Σπαθάρης αμείφτηκε με το ωραιότερο δώρο που θα μπορούσε να τιμηθεί ένας καλλιτέχνης. Ένας καλλιτέχνης που ζει για να προσφέρει την χαρά και το χαμόγελο σε όλους τους θαυμαστές του τόσα χρόνια πιστού φίλου τους, Καραγκιόζη. Ο Δήμος Αμαρουσίου, με ιδιαίτερο σεβασμό και αγάπη απέναντι στο πρόσωπο του μεγάλου καλλιτέχνη της πόλης μας εξασφάλισε ένα κεραμίδι, μια μόνιμη στέγη για τον Καραγκιόζη και τους υπόλοιπους φίλους του, στην καρδιά του Μαρουσιού. Έτσι, σήμερα, λειτουργεί ένα μοναδικό μουσείο ανοιχτό για ολόκληρο τον κόσμο με την επωνυμία "Σπαθάρειο Μουσείο Θεάτρου Σκιών Δήμου Αμαρουσίου" που ο μεγάλος "δάσκαλος" το έχει γεμίσει με πανέμορφες φιγούρες και σκηνικά του ελληνικού αυτού λαϊκού μας θεάτρου. Ο Ευγένιος Σπαθάρης χάρισε με πολύ μεγάλη χαρά τις δημιουργίες του στην πόλη του Μαρουσιού με σκοπό να μαθαίνουν και οι νέες γενιές τι αντιπροσωπεύουν για μας τους Έλληνες ο Καραγκιόζης και η ιστορία του.Ο Σπαθάρης στο εξωτερικό
Η έντονη δραστηριότητα του απλώνεται γρήγορα στο εξωτερικό και μάλιστα στο "Κάρνεγκυ Χωλ" της Αμερικής, στον Καναδά και στην Κούβα (1953). Το 1954 βρίσκεται για παραστάσεις στη Λευκωσία, επιστρέφει το 1956 στη Νέα Υόρκη, λαμβάνει μέρος στο Παγκόσμιο Συνέδριο και Φεστιβάλ θεάτρου Σκιών των Βρυξελλών το 1958 ενώ το 1959 συμμετέχει στο Διεθνές Φεστιβάλ θεάτρου Σκιών Παρισίων. Το 1961 συνεχίζει τις εμφανίσεις του στο Κάϊρο και στην Αλεξάνδρεια και το 1962 βραβεύεται στο Παγκόσμιο Φεστιβάλ θεάτρου Σκιών και Κούκλας στη Ρώμη. Το 1971 συμμετέχει στο Φεστιβάλ Ανατολικών Χωρών της Πολωνίας, εμφανίζεται στο Λονδίνο, περιοδεύει στη Γερμανία και καταλήγει με το θέατρο του στη Δανία ενώ το 1972 παρουσιάζεται με το θίασο του στη Γενεύη και στην Πάρμα. Το 1978, στα πλαίσια του ελληνικού μήνα στη Στοκχόλμη, περιοδεύει και σ' ολόκληρη τη Σουηδία. Με την ευκαιρία της έκθεσης παιδικού βιβλίου στο Μόναχο, προσκαλείται, το 1979, για έκθεση φιγούρας και σειρά παραστάσεων.
Το 1980, οργανώνεται προς τιμήν του, στο Παρίσι, φεστιβάλ Παγκοσμίου θεάτρου Σκιών ενώ την ίδια χρονιά δημιουργεί "Σχολή θεάτρου Σκιών στη Δανία", η οποία λειτουργεί μέχρι σήμερα από τους Δανούς μαθητές του. Αργότερα περιοδεύει πάλι στην Αμερική, στα πλαίσια της έκθεσης των ευρημάτων της Βεργίνας, με το έργο "Ο Μέγας Αλέξανδρος και το Καταραμένο Φίδι". Ο Ευγένιος Σπαθάρης, επίσης, συμμετέχει το 1981 στον ελληνικό μήνα που διοργανώθηκε στο Βυρ της Νορμανδίας και παράλληλα εγκαινιάζει το ελληνικό θέατρο της Μασσαλίας. Το 1982 δίνει παραστάσεις στην Ολλανδία και παρουσιάζεται στο Φεστιβάλ θεάτρου Σκιών του Ανατολικού Βερολίνου. Το 1983 η δραστηριότητά του περιορίζεται στα ελληνικά νησιά και στην Κύπρο ενώ το 1984, φεύγει πάλι για το εξωτερικό, προσκεκλημένος από τα Πανεπιστήμια Ρωμης, Νάπολης , Μπολώνιας και κατόπιν από τους διοργανωτές φεστιβάλ στο Λονδίνο, στη Γλασκόβη και στο Εδιμβούργο. Την ίδια χρονιά, συμμετέχει στο δεκαήμερο ανταλλαγών Μόσχας-Αθήνας.





Ο Σπαθάρης και ο Καραγκιόζης του ταξιδεύουν και παρουσιάζονται αδιάκοπα στο εξωτερικό ενώ το ξένο κοινό τους αγκαλιάζει με πρωτοφανή θαυμασμό και αγάπη: στα Φεστιβάλ Μεσογειακού θεάτρου της Λυών, Νυρεμβέργης και Μαριγκύ (1985), στην Ουτρέχτη Ολλανδίας, στη Σουηδία, στις Άλπεις, στη Ραβέννα Ιταλίας και στο Ανατολικό Βερολίνο (1986), στο Δυτικό Βερολίνο και στη Ρώμη (1987), στην Καλαβρία Ιταλίας (1988) πάλι στη Δανία, στη Νίκαια, στην Τουλούζ, στις Κάννες και άλλες πόλεις (1989), σε όλα τα Φεστιβάλ της Ισπανίας (1990), άλλη μια φορά στον ελληνικό μήνα της Σουηδίας (1991), στις εκδηλώσεις του παγκοσμίου Μπάσκετ στην Ρώμη (1992), στο Φεστιβάλ Ομπερχάουζεν Γερμανίας (1993), στην Αμερική, στον Καναδά και στην Τεχεράνη (1994) και τέλος, ξανά στην Κύπρο, κατόπιν στο Φεστιβάλ Μεσογειακού θεάτρου της Στουτγκάρδης (1995) και στο Μπορντώ Γαλλίας (1996). 
Το 1997 δίνει παραστάσεις σε εκδηλώσεις αφιερωμένες στον Μάνο Χατζηδάκι στο Παρίσι. Το 1998, μεγάλη επιτυχία του Ελληνικού Καραγκιόζη του Σπαθάρη στο θέατρο του Κρεμλίνου (Μόσχα). Την ίδια χρονιά ο Ευγένιος Σπαθάρης πραγματοποιεί σειρά ομιλιών για το Ελληνικό Θέατρο Σκιών και παραστάσεις στα πανεπιστήμια Καίμπριτζ, Οξφόρδης και East Anglia. Το 1999 λαμβάνει μέρος στο Φεστιβάλ που διοργανώθηκε για τη Λεμεσό ως πρωτεύουσα της Ευρώπης. Οι βασικότερες δραστηριότητες του Ευγένιου Σπαθάρη στο εξωτερικό μέσα στο 2000 ήταν η συμμετοχή του με σειρά παραστάσεων και ομιλιών στα πλαίσια των εκδηλώσεων για το Millennium στην Αγγλία, σε συνεργασία με το Υπουργείο Πολιτισμού. Επανεμφανιζόμενος το 2002 στη Γαλλία «Μασσαλία και Τουλόν», το καλοκαίρι της ίδιας χρονιά καταλήγει στην Κύπρο όπου ο Πολιτισμικός Οργανισμός Λεμεσού διοργανώνει προς τιμήν του έκθεση φιγούρας και ανεβάζει με πρωταγωνιστή τον ίδιο τον Ευγένιο Σπαθάρη το θεατρικό έργο «Σπαθάρης ο Έλληνας». Τέλος, την άνοιξη του 2004 προσκαλείται για άλλη μια φορά στην Γαλλία για να διδάξει το θέατρο Σκιών και την τεχνική του σε νέους καλλιτέχνες του εξωτερικού.Ο Ζωγράφος
Ο Ευγένιος Σπαθάρης, εκτός από το ταλέντο της τέλειας ερμηνείας και τεχνικής στον τομέα της θεατρικής τέχνης που εκπροσωπεί, είναι και ένας γνήσιος εκφραστής των συγκινήσεων της λαϊκής μας ψυχής που προκαλούνται με τους υπέροχους πίνακές του. Ο Ευγένιος Σπαθάρης διατηρεί έντονα τα κύρια χαρακτηριστικά της λαϊκής ζωγραφικής που τα δένει μεταξύ τους με πρωτοφανή ρεαλισμό και μεγάλη χρωματική ζωντάνια. Σαν λαϊκός ζωγράφος διατηρεί την σύνθεση σε ένα επίπεδο, την συχνή χρήση προφίλ των προσώπων, την καθαρή γραμμή των μορφών και την απλότητα του σχεδίου, αλλά εκείνο που τον διακρίνει, από άλλους ερμηνευτές του είδους, είναι οι απίθανες πραγματικά αρμονίες παράδοξων τόνων που οδηγούν στην εξαιρετική απόδοση του φυσικού χρώματος της περιγραφής των θεμάτων που επιλέγει.
Τα θέματα του αντλούνται από, τις καθημερινές εικόνες της ελληνικής παλιάς αθηναϊκής ζωής, πολλά ιστορικά γεγονότα με επίκεντρο τους ήρωες της επανάστασης, ελληνικά λαϊκά πορτραίτα, δημοτικά τραγούδια, αλλά και διάφορες άλλες σκηνές εμπνευσμένες από τον κόσμο της μυθολογίας ή του παραμυθιού. 
Ξεκίνησε από την ζωγραφική απόδοση των διαφημιστικών αφισών του ρεπερτορίου των παραστάσεων του πατέρα του και των δικών του έργων. Κατόπιν, εύκολα πέρασε στα υπόλοιπα θέματά του ενώ γρήγορα εξελίχθηκε στον τομέα της ζωγραφικής απόδοσης θεατρικών σκηνικών και ενδυμάτων απ'όπου απέκτησε μεγάλη πείρα. Ασχολήθηκε με την εικονογράφηση πολλών παιδικών βιβλίων αλλά και με την φιλοτέχνηση ημερολογίων γνωστών μεγάλων εταιρειών. Οργάνωσε πάνω από 50 ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και έλαβε μέρος σε πολλές ομαδικές και στο εξωτερικό.


Πηγή: www.tro-ma-ktiko.blogspot.com